تفاوت بیماری حاد و مزمن

بیماری ها معمولا به دو شکل خود را نشان می دهند. یا از نوع مزمن هستند و یا از نوع حاد!  بیماری های حاد معمولا به طور ناگهانی ایجاد می شوند. بیماری های حاد، معمولا سرعت زیادی در بروز علائم دارند. همچنین این بیماری ها نیاز به مراقبت فوری دارند هرچند که معمولا این بیماری ها دوره نقاهت کوتاهی دارند و با انجام درمان های اولیه، شدت بیماری کاهش می یابد. بیماری های حاد بین چند روز تا چند هفته بیمار را درگیر می کند. مثلا اگر کسی دچار شکستگی استخوان در سانحه ای شود، یا حتی دچار سرماخوردگی شود و تب کند، آن فرد به بیماری حاد دچار شده است.

بیماری مزمن، به بیماری هایی می گویند که به علل متفاوتی، در طی مدت زمان طولانی، بروز کرده است.  به بیماری هایی که به تدریج در بدن افراد ظاهر می شوند و به مرور پیشرفت می کنند، بیماری های مزمن می گویند. در بیماری های مزمن، پایان بیماری قابل پیش بینی نیست. معمولا از شروع آن نیز، بیش از 6 ماه می گذرد.

بیماری مزمن، به بیماری هایی می گویند که به علل متفاوتی، در طی مدت زمان طولانی، بروز کرده است.  به بیماری هایی که به تدریج در بدن افراد ظاهر می شوند و به مرور پیشرفت می کنند، بیماری های مزمن می گویند. در بیماری های مزمن، پایان بیماری قابل پیش بینی نیست. معمولا از شروع آن نیز، بیش از 6 ماه می گذرد.

چرا توجه به بیماری های مزمن اهمیت دارد؟

اغلب این بیماری ها در سنین میانسالی به بعد رخ می دهند و از آن جایی که زمان بهبودی بیمار مشخص نیست، معمولا بیماران دچار اختلالات روانی ناشی از آن ها نیز می شوند. فردی که بیماری مزمن دارد، ممکن است دچار افسردگی شدید، وسواس، اضطراب و دیگر اختلالات روانی شود. مثلا کسی که دچار سرطان شده، ممکن است تصور کند که بیماری او هیچ وقت قابل درمان نیست و به مرگ نزدیک شده است. در این صورت به احتمال زیاد فرد دچار افسردگی می شود.

حتی اگر فردی در بستر بیماری برای مدت های طولانی قرار گرفته باشد، اثرات بستری شدن وی، ممکن است در خلق و خوی فرد تاثیر منفی داشته باشد. گوشه گیری، بدقلقی، رفتار تندخویانه، افسردگی، امر و نهی کردن به دیگران، آزار و اذیت خود و دیگران در چنین افرادی ممکن است دیده شود.

همان طور که می دانید، بخش مهمی از سلامت فردی، رابطه مستقیم با میزان استرس دارد. هر چه استرس بیشتر باشد، هورمون کورتیزول که کاهنده ایمنی بدن است، بیشتر ترشح می شود. به همین دلیل افرادی که بیماری مزمن دارند، نباید دچار استرس های ناشی از بیماری شوند. در این صورت نه تنها بیماری رشد سریع تری می کند، بلکه مشکلات روانی دیگری از کنار این بیماری ها ایجاد می شود. به طور کلی اگر فردی که بیماری مزمن دارد، در اطراف خود دارید، هر چه سریع تر با یک روانشناس سلامت صحبت کنید. گاهی با یک تصمیم ساده و مذاکره، می توانید از پیش آمد اتفاقات بد، جلوگیری کنید.